Burn after reading.
De laatste prent van Ethan & Joel Coen is opnieuw een schitterende komedie met een paar bizarre invloeden. Trouw blijvend aan hun verleden wisselen ze opnieuw een “ernstige film” af met een hilarische komedie. Burn after reading is allerminst te vergelijken met hun vorige film No country for old men. Een verrassing kan je dit niet noemen als je er hun filmografie op nakijkt, The Hudson proxy volgde Barton Fink, The Big Lebowski was het onverwachte vervolg op Fargo, en Intolerable cruelty volgde The man who wasn’t there op.
Het verhaal lijkt eigenlijk flinterdun, maar de vele geniale scenes en subplotten zorgen ervoor dat de film geen seconde verveelt.
Een CIA agent - John Malkovich - wordt aan de kant geschoven, neemt daarop ontslag en brengt zijn dagen door met het schrijven van zijn memoires en het doden van hersencellen met sterke drank, ondertussen wordt hij bedrogen door zijn vrouw - Tilda Swinton - die de perfecte ijskoude bitch speelt. Per toeval komen zijn memoires in de handen van 2 niet al te snuggere fitness coaches, waarvan de vrouwelijke helft - Frances McDormand - wanhopig op zoek is naar geld om een paar esthetische ingrepen te betalen, en Chad Feldheimer - Brad Pitt - het verstand heeft van een borrelnoot. Gaandeweg komen al deze personages op de meest absurde manieren met elkaar in contact.
Zoals altijd het geval is bij films van de Coen brothers zal ook deze film niet bij iedereen in de smaak vallen, toch is de humor veel toegankelijker - lees minder absurd - dan vb The Big Lebowski. -
Over de acteerprestaties valt niets slechts te vertellen. De coens kiezen zoals zo vaak voor acteurs waarmee ze reeds hebben samengewerkt, en waarvan ze weten wat ze er aan hebben. Dit gezegd zijnde kunnen we besluiten dat dit een meer dan aangename film is om te bekijken. Het cinema gehalte ligt misschien iets te laag waardoor het een film is die waarschijnlijk betere resultaten op blu-ray en dvd zal halen dan op het witte doek.
